linyaungchi

ပဲ့တင္သံ

တမ်က္ႏွာဝတၳဳတို

ေပးစာျပန္စာ

ကဗ်ာ

ရႊင္ျပံဳးဖြယ္

ေဗဒင္ႏွင့္ကံၾကမၼာ

ကာတြန္း

ေဖ်ာ္ေျဖေရး

ေရႊ စာမ်က္ႏွာမ်ား

ေရႊ ဘေလာ့ဂ္မ်ား

ဆက္သြယ္ရန္

lin.yaungchi@yahoo.com

မဆန္းေသာ္လည္း

ၾကမ္းလွသည္

(ေရသျပာ)

ေထာင္၀င္စာေဟ့ - ေအာင္သန္းခ်ီ။

ေထာင္၀င္စာေဟ့- ေရသျပာ----------ျပင္ထား ။

တန္းစီး ကၽြန္းေသတၱာ၏ က်ယ္ေလာင္စူးရွေသာ အသံသည္ ၂ တုိက္(ေခၚ) ႀကိဳးတိုက္ႀကီးထဲတြင္ ျပန္ ့ႏွံ ့ သြားပါသည္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ၊ ပုဒ္မ ၅ည ၁၇/၂ ျဖင့္ ပူပူေႏြးေႏြး ေထာင္က်ခါစ၊ ဒီမိုကေရစီ တိုက္ပြဲမုန္တိုင္းႀကီးျပင္းထန္ေနခ်ိန္။

ကၽြန္ေတာ္ ေရသျပာနဲ ့အတူ တခန္းတည္းေနရေသာ ေထာက္က်န္ ့မွ အမႈတြဲ ေအာင္သန္းခ်ီ တို ့ ေထာင္၀င္စာေတြ ့ရန္ ႀကိဳတင္နိုးေဆာ္ သံကိုၾကားရသျဖင့္ ရင္ေတြ တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ေနၾကသည္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ပထမဆံုးအႀကိမ္ေထာင္၀င္စာေတြ ့ ရမွာျဖစ္သည္။ မိမိတို ့ အိမ္သားေတြ ႏွင့္ မေတြ ့သည္မွာ ေျခာက္လရွိသြားၿပီ။ သူတို ့ ဘာေတြ ျဖစ္ေနၾကၿပီလဲ။ သိပ္ သိခ်င္ေနၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာ ေအာင္သန္းခ်ီပါ ကေလးေတြ ြရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ေလးေယာက္၊ သူကသံုးေယာက္၊ ကၽြန္ေတာ္တို့ ႏွစ္ေယာက္လံုး ဆင္းရဲပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္က မုိးညိုၿမိဳ့ ့နယ္မွာ မူလတန္း ျပဆရာေလး ေအာင္သန္းခ်ီက ေထာက္က်န္ ့မွာ ပန္းခ်ီဆြဲပါသည္။ နိုင္ငံေရးလုပ္သူေတြ ဆင္းရဲတာဓမၼတာပါ။ အခု ကၽြန္ေတာ္ေရးခ်င္တာက ေအာင္သန္းခ်ီရဲ့ ေထာင္၀င္စာ တဒဂၤျမင္ကြင္းေလးပါ။

အဲဒီေန ့က တာ၀န္က်၀န္ထမ္းက ကၽြန္ေတာ္နဲ ့ ေအာင္သန္းခ်ီကို ေခါင္းစြပ္ေတြ စြပ္ေပးၿပီး ေထာင္ ဘူး၀ ေထာင္၀န္းစာခန္း ကိုေခၚသြား ပါသည္။ ေထာင္၀င္စာခန္းထဲတြင္ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား သီးသန္ ့ေတြ ့ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ အားလံုး လူႏွစ္ဆယ္ ္ေလာက္ရွိေနပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ေရာက္ၿပီး ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာ ေတာ့ ဂလိုင္သံ ႏွင့္အတူအျပင္မွ ေထာင္၀င္စာေတြ ့မည့္ မိသားစုမ်ား သုတ္သီးသုတ္ျပာႏွင့္ ၀င္လာၾကသည္ကို ေတြ ့ေနရပါသည္။ သံဇကာႏွင့္ သံတိုင္၏ေနာက္မွာ ရပ္ေစာင့္ေနၾက ေသာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ကို ၾကည့္ၿပီး သူတို ့ေတြ ့ရမည့္သူမ်ားကို အေမာတေခါရွာေဖြေနၾကရင္း ေတြ ့သြားတဲ့အခါ အားပါးတရ ေျပာဆို ၾကပါေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ ့ဇနီး ႏွင့္ ေတြ ့ရၿပီး ေမးရမည့္ကိစၥေတြအားလံုး ေမးလိုက္ ေျပာလိုက္ႏွင့္ ရွိေနစဥ္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ ေဘးမွ ကိုေအာင္သန္းခ်ီတေယာက္က လာေတြ ့ ့မည့္ သူ့မိသားစုကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိပါသည္။

ေဟာ - ေရာက္လာပါၿပီ ကေလးသံုးေယာက္ အႀကီးဆံုး သမီးက ရွစ္ႏွစ္အရြယ္၊ အလတ္သားေလးက ေျခာက္ႏွစ္ႏွင့္ အငယ္ဆံုး သားေလးက ေလးႏွစ္..

ကိုေအာင္သန္းခ်ီက ကပ်ာကယာေမးလိုက္သည္။ သမီးတို့အေမေကာ ကေလးသံုး ေယာက္လံုးရဲ့ ပါးျပင္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြရႊဲေနၿပီ။ ရႈိက္သံနဲ့အတူ အႀကီးဆံုးသမီးေလးက ေျပာျပေနပါသည္။ အေမေလ အေမ... ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳသြားၿပီ ေဖေဖ၊ သမီးတို ့ကိုထား ခဲ့ၿပီ။

က်န္တဲ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္က ညွိဴးငယ္တဲ့၊ အားကိုးတဲ့ မ်က္ႏွာေလးေတြနဲ ့ ဖခင္ကိုၾကည့္ ေနၾကတယ္။

ကိုေအာင္သန္းခ်ီက- အခုသမီးတို ့ကို ဘယ္သူလိုက္ပို ့လဲ။

“ ေတာက ဘဘႀကီး လိုက္ပို ့တယ္.. ေဖေဖ.. အခုဒီကျပန္ရင္ သမီးတို ့ေမာင္ႏွမေတြ ဘဘႀကီးနဲ ့ေတာကို လိုက္ၿပီး ေနရမယ္။ ဘဘႀကီးလာေခၚတာေလ။ ဘဘႀကီးအျပင္မွာ က်န္ခဲ့တယ္။ ”

ေထာင္၀င္စာ ႏွုတ္ဆတ္ေခါင္းေလာင္းသံႏွင့္အတူ သမီးတို ့သြားေတာ့မယ္ေဖေဖ လို ့ဆိုၿပီး တေယာက္ လက္တေယာက္ဆြဲၿပီး သမင္လည္ျပန္အၾကည့္ကေလးမ်ားနဲ ့အတူ ကေလးသံုး ေယာက္ျပန္ လည္ထြက္ခြါသြားၾကပါၿပီ။

ေၾကကြဲမႈနာက်ဥ္းမႈမ်ားနဲ့ တုန္ရီေနေသာ ကိုေအာင္သန္းခ်ီ ကိုအားေပးႏွစ္သိမ့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္ ႀကိဳးတိုက္ႀကီးဆီသို ့ ျပန္လည္ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ၾကရပါေတာ့ သည္။

Suggestions & Comments: linyaungchi