မုန္တိုင္းခံ ႏွလံုးသား

မႈိင္းမႈန္ရီအံု ့ကာဆိုင္းပါလို ့

တိုင္းတုန္သည္ ဒုကၡဝိုင္းပါေပါ့

ရိုင္းကုန္ျပီ ႏႈတ္က လႈိင္းရံုနဲ ့

သိုင္းျခံဳမည္ ဟုတ္စြတိုင္းကိုေတာ့ ေတြးလို ့ပူပန္

ေထြးလို ့ကူျပန္စကားေတြနဲ ့

ေၾကြးဖို ့မူဟန္ ၾကားေပမယ့္

ေပးစုိ ့လွဴရန္မ်ားကို တဲ့

ေႏွးဖို ့လူမဆန္တားကာ ရမ္းပါဘိ

မွန္းကာၾကည့္ လတာျပင္

ရြာအဝင္က ဓနိတန္း

မရွိေတာ့မွန္း သိေပမင့္

စိတ္ေလလြင့္ ရွာေဖြ

ဗ်ာေၾကြသည့္ ႏွလံုး

ရြာအေျခထိ ဆံုးေပါ့

ကုန္းေမာ့လို ့အတန္တန္

အဖန္ဖန္ ဟစ္ငိုေၾကြး

သြားေလသူ အႏွစ္အေထြးတို ့ေရ

က်န္ရစ္သူေတြးစိတ္နဲ ့ေဆြး။

(နာဂစ္မုန္တိုင္းခံ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္)         

                                                                 ေရသျပာ

Home |  Current News |  Letter |  Humour |  Poem  |  Onepage novel |  Thought  |  Impression  | Contact Us |   Top

Suggestions & Comments: linyaungchi